Licht als ontwerpelement tussen architectuur en buitenruimte

Een van de grootste planningsuitdagingen is om de afzonderlijke buitenruimtes niet als geïsoleerde lichteilanden te beschouwen, maar de verschillende lichttaken in een samenhangend totaalconcept te verbinden. In de regel bepaalt de architectuur de structuur. De kerntaak van de verlichting is om de paden op het terrein volgens de norm te verlichten en een veilige oriëntatie mogelijk te maken.

Daarnaast maakt licht de architectuur en de directe omgeving zichtbaar en beleefbaar en draagt het bij aan de sfeer. Belangrijk voor een aantrekkelijk lichtbeeld is een integrale planningsaanpak, waarbij de verlichtingsoplossingen voor de afzonderlijke gebieden (gebouwen, paden, ingangen, gevels, groenvoorzieningen en verblijfsruimtes) op elkaar optimaal worden afgestemd.

Een integraal plan biedt enorme ontwerpmogelijkheden. Licht nabij het gebouw is meer dan gevelverlichting. Voorplein, paden, groenvoorzieningen, gevel en ingang vormen een overgangsruimte tussen binnen en buiten, die met licht bewust kan worden uitgelicht.

Bovendien wordt het gebied nabij het gebouw, met uitzondering van de gevel, bij de lichtplanning vaak nog als een vlakke ruimte beschouwd. Hierbij kunnen juist verticale lichtcomponenten doelgericht worden ingezet om meer ruimtelijke diepte en sfeer te creëren. Ook de menselijke waarneming is belangrijk. Die hangt onder andere af van of je uit het lichte gebouw komt, of dat je het gebied van buiten nadert nadat je ogen zich al langer aan de duisternis hebben aangepast. Een integraal concept houdt ook met deze aspecten rekening.